SoylentNews

aristarchus [soylentnews.org] writes:

Over at the NRC.nl [www.nrc.nl], we find this gem:

Ilja Leonard Pfeijffer heeft een wel zo onbenullig essay over ironie geschreven, dat je geneigd bent te denken dat het ironisch bedoeld is. In het kader van de reeks ‘Nieuw Licht’ is hem door de filosofen Frank Meester en Coen Simon gevraagd een hedendaagse visie op ironie te geven met als uitgangspunt de tekst Over het begrip ironie van de Deense filosoof Søren Kierkegaard. Leidt een ironische levenshouding tot betekenisloosheid? Is ironie een stijlmiddel dat bijdraagt aan het toch al zo gepolariseerde debat? Zo ongeveer luiden de vragen.

Kierkegaard leefde en schreef halverwege de negentiende eeuw, een tijd waarin oude zekerheden wegvielen, en subjectivisme, relativisme en nihilisme vrij spel kregen. Een levenshouding genaamd ‘romantische ironie’ raakte in zwang, tot ergernis van de Duitse filosoof Hegel, die een dergelijke houding een bedreiging vond voor de ernst. Niets is nog belangrijk voor de ironicus. Uiteindelijk blijft alleen leegte over. Kierkegaard deelde veel van Hegels kritiekpunten, maar zag toch ook de voordelen van de ironie, die immers gebruikt kan worden om vastgeroeste ideeën te ondermijnen en daarmee ruimte te maken voor het nieuwe.

Oh, My, Deity! This should be good! Entire article recommended.
[Especially for you Americans whose linguistic isolation, and total duping by your media and SoylentNews editorial policy keeps you from realizing how the alt-right is playing in Europe, and the rest of the world.]
By the way, it's Dutch. Ironic Dutch. The best kind of irony.

Original Submission